Ateizm na wesoło

O bożej miłości do ludzi można sporo poczytać na katolickich blogach i portalach, ja uznałem, że inne jego uczucia są równie ciekawe. Skąd je poznać? Zobaczymy co sam powie. Na pierwszy ogień pójdzie strach. 

Jedną z wielu rzeczy, które przeszkadzały mi w katolickiej filozofii było wmawiane wszem i wobec poczucie niższości – “z prochu powstałeś”, “marność nad marnościami”, itd. Cóż, skoro niektórym łatwiej jest uważać siebie za pionki w Bożym planie – droga wolna. Tylko czemu od razu dołować takim podejściem innych?

Szczególnie, że Biblia daje parę wskazówek, że jest dokładnie na odwrót:

w przyszłości nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. Rdz, 11,6

W tej samej książce można też znaleźć przykłady, na to że Bóg sam się zaskoczył swoim stworzeniem, (może nie przewidział gdzie nas zawiedzie ewolucja ;) i się przestraszył:

Oto człowiek stał się taki jak My: zna dobro i zło; niechaj teraz nie wyciągnie przypadkiem ręki, aby zerwać owoc także z drzewa życia, zjeść go i żyć na wieki. Rdz 3,22

Obecność wykształconych kapłanów koniecznych do pośrednictwa z danym bóstwem jest chyba jedyną cechą łączące wszystkie zorganizowane (i mniej zorganizowane) religie, zmieniają się tylko tytuły. Nie dajmy się wiec szamanom, księżom, guru. Człowiek jest jak demokracja – na pewno nie idealny, ale niczego lepszego jeszcze nie wymyślono.

Z resztą chyba ma się czego bać ;)