Ateizm na wesoło

Ostatnio prowadziłem ciekawą rozmowę z teistką-agnostyczką na temat bibijnych paradoksów, w której jako argumentów używałem cytatów z samej Biblii. Część z nich znałem wcześniej, ale część znalazłem właśnie wtedy. Natchnęła mnie ona do tego, aby zwrócić uwagę na sam początek Biblii – Księgę Rodzaju, a konkretnie rozpoczynające ją opisy stworzenia.

Na początku chcę podkreślić, że nic z tego nie wymyśliłem i proponuję wszystkim czytelnikom, a już ZWŁASZCZA wierzącym śledzić mój wpis z otwartą Biblią na kolanach. Zamieszczone poniżej cytaty mogą być miejscami dosyć odległe od siebie, ale mając dowód na kolanach przyznacie sami, że pominięte fragmenty nic nie wnoszą do moich rozważań. Tak naprawdę nic nie dodaję ani nic nie ujmuję tekstowi. Wszystkie zamieszczone poza cytatami wstawki to moje przemyślenia. Co do ewentualnej polemiki, proszę o jedno: niech będzie konstruktywna. Tyle tytułem wstępu.

Na samym początku świętej księgi chrześcijan, znajdują się dwa [nie mówili o tym na religii, co?] opisy stworzenia. Według pierwszego (Rdz. 1:1–2:4) Bóg stwarzał wszystko w 7 dni, natomiast w drugim (Rdz. 2:5–2:25) nie jest podany czas, a jedynie kolejność. Zacznijmy więc zgodnie z kolejnością pojawiana się w księdze, od opisu 7-dniowego:

„Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami. Wtedy Bóg rzekł: «Niechaj się stanie światłość!» I stała się światłość. Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień pierwszy.”
(Rdz. 1:1-5)

Zanotujmy więc:
I dnia Bóg stworzył: niebo, ziemię i światłość.
Ponadto: oddzielił światłość, którą nazwał dniem, od ciemności, którą nazwał nocą.
Nie stworzył natomiast ciemności ani wody, bo te istniały już przed stworzeniem.

No i najciekawsze: pogrubiony fragment. Bóg jest wszechwiedzący, tak? Więc jak mógł zobaczyć, że światłość jest dobra? Powinien wiedzieć, że jest dobra jeszcze zanim ją stworzył, czyż nie? A on stworzył, zobaczył i dopiero wtedy stwierdził, że jest dobra. Swoją drogą to dochodzenie (WSZECHWIEDZĄCEGO) Boga do wniosków przewija się przez całe stworzenie, a potem i resztę Księgi Rodzaju.

Niemniej jednak wróćmy do naszych rozważań. Wiemy co stało się w pierwszym dniu, teraz czas na dzień drugi:

„A potem Bóg rzekł: «Niechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj ono oddzieli jedne wody od drugich!» Uczyniwszy to sklepienie, Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem; a gdy tak się stało, Bóg nazwał to sklepienie niebem. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień drugi.”
(Rdz. 1:6-8)

II dnia Bóg stworzył: niebo (po raz drugi).
Ponadto: oddzielił wody podniebne od nadniebnych.

Ale… moment, moment. Jakie znowu wody nadniebne?? Ktoś z was słyszał, żeby astronauci przedzierali się swoją rakietą przez nadniebny ocean? A może ktoś płynął kiedyś gdzieś samolotem? No i co z chmurami? Co z procesem parowania i skraplania się oceanów? Zawsze myślałem, że to stąd deszcz, ale skoro Biblia mówi inaczej – przepraszam. Umiem się przyznać do błędu. Pewnie samoloty nie dolatują tak wysoko, a NASA stworzyła wraz z astronomami światowy spisek, mający na celu ukrycie Prawdy i zdyskredytowanie religii. Ale nie z nami takie numery, Bruner!

Nie pierwszy i nie ostatni zapewne raz lobby żydowsko-masońskich wykształciuchów chce przejąć władzę nad światem. Ale nie nam maluczkim się do tego mieszać. Nam czytać Bibię. Dzień trzeci:

„A potem Bóg rzekł: «Niechaj zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże powierzchnia sucha!» A gdy tak się stało, Bóg nazwał tę suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. Bóg widząc, że były dobre, rzekł: «Niechaj ziemia wyda rośliny zielone: trawy dające nasiona, drzewa owocowe rodzące na ziemi według swego gatunku owoce, w których są nasiona». I stało się tak. Ziemia wydała rośliny zielone: trawę dającą nasienie według swego gatunku i drzewa rodzące owoce, w których było nasienie według ich gatunków. A Bóg widział, że były dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień trzeci.”
(Rdz. 1:9-13)

III dnia Bóg stworzył: ląd, morze, rośliny lądowe.
Ponadto: zobaczył, że to było dobre ;)

Mamy już od dwóch dni światłość, więc rośliny mogą sobie rosnąć i fotosyntezować w najlepsze. Jest ok. A nie… Zaraz… A wodorosty? Gdzie są wodorosty? Czym Japończycy owiną swoje sushi?? Toż to katastrofa! A nie. Spoko. Nie ma jeszcze Japończyków. Uff… Co za ulga.

Dzień czwarty:

„A potem Bóg rzekł: «Niechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata; aby były ciałami jaśniejącymi na sklepieniu nieba i aby świeciły nad ziemią». I stało się tak. Bóg uczynił dwa duże ciała jaśniejące: większe, aby rządziło dniem, i mniejsze, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy. I umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią; aby rządziły dniem i nocą i oddzielały światłość od ciemności. A widział Bóg, że były dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień czwarty.”
(Rdz. 1:14-19)

IV dnia Bóg stworzył: Słońce, Księżyc (świecący) i gwiazdy.
Ponadto: umieścił ciała niebieskie na niebie, żeby oddzielały światłość od ciemności.

A już Mu tak dobrze szło! Starał się jak mógł, a tu taka wpadka! Bóg rozdzielił światłość od ciemności – dzień od nocy. Dzień od nocy już rozdzielone, następują po sobie w odpowiedniej kolejności, więc po co Słońce i Księżyc? Swoją drogą to czemu jak Słońce świeci to jest jasno, a jak Księżyc, to nadal ciemno…? A! No tak! One świecą tylko trochę. Racja. W dzień świeci jeszcze światłość, a w nocy tylko Księżyc. Co prawda trochę pomagają mu gwiazdy, ale to i tak mało.

Tak więc na co komu Księżyc i Słońce, skoro ich światło i tak jest zbyt nikłe, a dzień od nocy już rozdzielone? A przepraszam, mój błąd. Widocznie nie doczytałem. Oprócz tej małej wpadki Boga z dniem i nocą, służą jeszcze do wyznaczania pór roku, dnia i lat. Się widocznie Bóg trochę pogubił i zrobił sobie taki megazegar. Nie mniej jednak to oddzielanie dnia od nocy jest jednak wpadką…

Nic się nie stało. Jeszcze zdąży się zrehabilitować. Tym czasem zobaczmy co tam Mu wyszło w dniu piątym:

„Potem Bóg rzekł: «Niechaj się zaroją wody od roju istot żywych, a ptactwo niechaj lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba!» Tak stworzył Bóg wielkie potwory morskie i wszelkiego rodzaju pływające istoty żywe, którymi zaroiły się wody, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate różnego rodzaju. Bóg widząc, że były dobre, pobłogosławił je tymi słowami: «Bądźcie płodne i mnóżcie się, abyście zapełniały wody morskie, a ptactwo niechaj się rozmnaża na ziemi». I tak upłynął wieczór i poranek – dzień piąty.”
(Rdz. 1:20-22)

V dnia Bóg stworzył: wielkie potwory morskie, zwierzęta morskie, ptaki skrzydlate.
Ponadto: nakazał im się rozmnażać.

No i się zrehabilitował. Szkoda mi tylko trochę teorii ewolucji… No wiecie: że ryby zaczęły wychodzi na ląd i stały się płazami, płazy zostały już na lądzie i stały się dinozaurami, a dinozaury ewoluowały dalej trzema ścieżkami: gadzią, ssaczą i ptasią. No i małego nowozelandzkiego ptaszka kiwi mi szkoda. Taki ładny, a tu się okazuje, że to nie dzieło Boga, bo skrzydeł nie ma… (Ciekawe skąd się wziął?)

Może teraz będzie coś o płazach, gadach i ssakach? Ostatni dzień kreacji, szósty:

„Potem Bóg rzekł: «Niechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów!» I stało się tak. Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich zwierząt pełzających po ziemi. I widział Bóg, że były dobre. A wreszcie rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!» Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi». I rzekł Bóg: «Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona». I stało się tak. A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień szósty.”
(Rdz. 1:24-31)

VI dnia Bóg stworzył: bydło, zwierzęta pełzające, dzikie zwierzęta, człowieka (kobietę i mężczyznę jednocześnie).
Ponadto: nakazał ludziom się rozmnażać i uczynił im całe swoje stworzenie poddanym, wybrał pokarm dla człowieka i innych stworzeń.

Tym razem to się Bóg naprawdę napracował. Pojawiły się wszystkie pozostałe zwierzęta, a i człowiek też się pojawił. Swoją drogą człowiek był nieźle uprzywilejowany. Nie dość, że mógł jeść co chciał, to jeszcze został zastępcą kierownika. Fajosko. Ale chwila, chwila… Przecież w szkole na religii ksiądz mówił, że kobieta to z żebra mężczyzny powstała… Albo ksiądz się pomylił, albo Bóg… Skomplikowana sprawa, bo z jednej strony według „Dictatus papae” pkt 22: „Kościół rzymski nigdy nie pobłądzi i po wszystkie czasy, wedle świadectwa Pisma św., w żaden błąd nie popadnie“, ale i Bóg podobno nieomylny… Już wiem!! Ten co pisał pod natchnieniem Boga się pomylił. Oczywista oczywistość. Sorki, mój błąd.

Ciekawe czemu wszystko co było nie-człowiekiem mogło jeść tylko trawę… Jakieś to takie niesprawiedliwe. A już najgorzej na tym wyszła trawa, która przecież też „ma w sobie pierwiastek życia”. Musi zjadać się sama, biedaczka…

Może sprawę rozjaśni nieco drugi opis stworzenia? Tak, jest i drugi. Zdziwieni? Jak tylko otrząśniecie się z szoku – przeczytajcie i ten.

„(…)Gdy Pan Bóg uczynił ziemię i niebo, nie było jeszcze żadnego krzewu polnego na ziemi, ani żadna trawa polna jeszcze nie wzeszła – bo Pan Bóg nie zsyłał deszczu na ziemię i nie było człowieka, który by uprawiał ziemię i rów kopał w ziemi, aby w ten sposób nawadniać całą powierzchnię gleby – wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą.”
(Rdz. 2:4-7)

Jak to? To Bóg stworzył człowieka, kiedy „nie było jeszcze żadnego krzewu polnego na ziemi, ani żadna trawa polna jeszcze nie wzeszła”? Ale… Ale jak to tak? Przecież kiedy Bóg stworzył człowieka, rośliny istniały już od 4 dni…? Czy to ja coś pomieszałem…Ach, już wiem!! Bóg zaprawdę jest wielki! Potrafił jednocześnie stworzyć człowieka przed roślinami i po roślinach. WOOOW!!

Tyko po co on lepił człowieka z ziemi? Nie mógł po prostu powiedzieć „niech się stanie człowiek”? Pewnie mu się znudziło takie stwarzanie słowami i pomyślał sobie „A co mi tam. Mam czas, to się trochę pobawię.”

„A zasadziwszy ogród w Eden na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił. Na rozkaz Pana Boga wyrosły z gleby wszelkie drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące (…) Z Edenu zaś wypływała rzeka, aby nawadniać ów ogród, i stamtąd się rozdzielała, dając początek czterem rzekom. (…) Pan Bóg wziął zatem człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby uprawiał go i doglądał.”
(Rdz. 2:2-10, 15)

Bóg stworzył rośliny i rzeki. Dobrze, przydadzą się. Co prawda tylko w Edenie, ale zawsze coś. Swoją drogą jakiś minimalistyczny ten Bóg w drugim opisie. Na razie mamy tyko niebo, ziemię, człowieka, rośliny na ograniczonym terenie i cztery rzeki.

„Potem Pan Bóg rzekł: «Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam, uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc». Ulepiwszy z gleby wszelkie zwierzęta lądowe i wszelkie ptaki powietrzne, Pan Bóg przyprowadził je do mężczyzny, aby przekonać się, jaką on da im nazwę. Każde jednak zwierzę, które określił mężczyzna, otrzymało nazwę “istota żywa”. I tak mężczyzna dał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom powietrznym i wszelkiemu zwierzęciu polnemu, ale nie znalazła się pomoc odpowiednia dla mężczyzny.”
(Rdz. 2:18-20)

Ej no! Jakie znowu ptaki i zwierzęta lądowe? Przecież to już było w piątym i szóstym dniu, a tu nagle się znowu pojawia po człowieku… Można się pogubić, oj można.

Inna sprawa, że miał rację Bóg, mówiąc że „Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam (…)”. Ale żeby tak od razu zwierzęta?! Toż to zoofilia!!

Swoją drogą człowiek też nie miał zbytniej inwencji twórczej, że wszystkie je nazwał tak samo. Wyobraźmy sobie taką scenę: idzie sobie mężczyzna po ogrodzie, nagle patrzy, a tu istota żywa walczy z drugą istotą żywą o samicę istoty żywej. Część istot żywych uciekła w popłochu, żaś pozostałe grono istot żywych przygląda się pojedynkowi z zacisza bezpiecznych kryjówek.  Nad nimi przelatuję całkowicie obojętna temu co na dole istota żywa, wypatrująca w rzece istoty żywej, którą mogłaby złowić i da swoim młodym istotkom żywym. Skomplikowane. Tyle dobrze, że człowiek nie zakochał się w maciorze, bo śmiesznie byśmy teraz wyglądali.

„Wtedy to Pan sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie, i gdy spał wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to zapełnił ciałem. Po czym Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, zbudował niewiastę. A gdy ją przyprowadził do mężczyzny, mężczyzna powiedział: «Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała! Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta»”
(Rdz. 2:21-23)

I się sprawa wyjaśniła. Jest sławetne żebro! Ale chwila… Znowu coś nie gra… Czemu żebro? Pewnie tak jak wcześniej słowo, Bogu znudziła się i glina.

Czyli najpierw Bóg stworzył niebo i ziemię, potem faceta, rośliny, zwierzęta i na końcu kobietę. Się musiał chłop wymęczyć przez ten cały czas bez baby…

I tu pojawia się podstawowy problem: która wersja stworzenia jest prawdziwa? Pierwsza, czy druga? Jaka była prawdziwa kolejność i narzędzie kreacji?

Czy Bóg stworzył (za pomocą słowa):

1. niebo, ziemię i światłość; oddzielił światłość, którą nazwał dniem, od ciemności, którą nazwał nocą
2. niebo (po raz drugi); oddzielił wody podniebne od nadniebnych
3. ląd, morze, rośliny lądowe
4. Słońce, (świecący) Księżyc i gwiazdy; oddzielił za ich pomocą światłość od ciemości (po raz drugi)
5. wielkie potwory morskie, zwierzęta morskie, ptaki skrzydlate; nakazał im się rozmnażać
6. bydło, zwierzęta pełzające, dzikie zwierzęta, człowieka (kobietę i mężczyznę jednocześnie)

czy też może:

1. niebo, ziemię (nie podano w jaki sposób) i mężczyznę (z gleby)
2. rośliny (z gleby)
3. wszystkie zwierzęta (z gleby)
4. kobietę (z żebra)

Zagmatwane to wszystko. Może któryś z czytelników mi coś podpowie? Może to się da jakoś połączyć?

Boże, błogosław ateizm
Filip vel Ameba28