Również pozdrawiam :)

Dobra, Bones znalazła oparcie w rodzinie. I doskonale rozumiem, że dzieciństwo determinuje dorosłość. Chodzi mi tylko o to, że racjonalizm i ateizm nie musi być wynikiem traumy. To nie jest jedyny czynnik, mogący sprawić, że człowiekowi nie wystarcza religia. Może nawet wyrażenie ‘nie wystarcza’ jest tutaj złe, niektórzy po prostu stwierdzają, że to się kupy nie trzyma i tyle.

Faktycznie, za dużo wymagałam, całkowicie ignorując tytuł “Ateizm na wesoło’ ;)

Pozdrawiam ;)

>Hmm, czy powinnam wcześniej zaznaczyć, że serial znam i nie wniosłeś nic nowego do mojej egzystencji?
Tak :)

> Nie wydaje mi się, aby racjonalizm i ateizm Bones miał swoje źródło w trudnym dzieciństwie. To raczej efekt pewnej przyjętej logiki i rozwoju umysłowego.
Wydaje mi się, że rozwój umysłowy dokonuje się w okresie dojrzewaniu, który często jest kluczowy, jeśli chodzi o dochodzenie do światopoglądu. Bones znalazła swoje oparcie w nauce, bo nie mogła go znaleźć w rodzinie.

>W takim razie dlaczego religijne konfrontacje nie były (o ile były w ogóle) takie jawne – dajmy na to – dziesięć lat temu? (Mam tu na myśli filmy/seriale zaliczające się do kultury masowej.)

Szczerze mówiąc – nie wiem. Mam za mały zasób wiedzy, aby móc to powiedzieć. Dziesięć lat temu, prawdopodobnie z racji swojego wieku, nie byłem zainteresowany serialami i filmami. A nawet jeśli bym był, to przepustowość łącz internetowych w tamtych czasach skutecznie ograniczała dostęp do zagranicznych produkcji :)

>A może chodzi o zdobycie nowych odbiorców i wzrost oglądalności?
Ta odpowiedź wydaje się sensowna. Myślę, że część widzów może być znudzona/niezainteresowana oglądaniem kolejnych oper mydlanych z wodnistymi postaciami. Może potrzeba teraz wyraźnych bohaterów, najlepiej chorych na jakąś psychozę ;)? http://www.dziennikbaltycki.pl/blogi/masakultury/211335,serialowi-psychole-czyli-na-co-choruja-monk-dexter-hank,id,t.html

>Albo o prosty sygnał dany gawiedzi, że może chrześcijaństwo/inne religie są przewartościowane
Być może. Nie da się tego jednoznacznie określić.

>Nie jestem ani filmoznawcą, ani socjologiem.
Ja również.

>Uznałam temat artykułu za ciekawy i jako jego odbiorca miałam pewne oczekiwania.
Może źle zatytułowałem notkę – nie miałem zamiaru zbytnio omawiać cytatów. Myślę, że Twoje oczekiwania wobec mojego wpisu były zbyt duże. Jeśli uważasz, że potraktowałem temat po macoszemu, to zawsze możesz wysłać swoje przemyślenia. Ty będziesz zadowolona, czytelnicy będą zadowoleni, świat będzie szczęśliwszy ;)

>Mam nadzieję, że nie traktujesz tego jako akt agresji.
Ależ skąd :)

Nie chodziło mi o psychoanalizę, ale analizę porównawczą obu poglądów. Zresztą, teraz też, podałeś tylko suche fakty dotyczące głównych postaci serialu. (Hmm, czy powinnam wcześniej zaznaczyć, że serial znam i nie wniosłeś nic nowego do mojej egzystencji?) Które dodatkowo nic nie tłumaczą. Nie wydaje mi się, aby racjonalizm i ateizm Bones miał swoje źródło w trudnym dzieciństwie. To raczej efekt pewnej przyjętej logiki i rozwoju umysłowego.

“Myślę, że jest to tak oczywiste, że nie ma sensu tego pisać. Pod wpływem konfrontacji i analizy takich poglądów człowiek może wyrobić sobie własną opinię na dany temat.”

Łaaał. To mi dopiero odkrycie. Rzeczywiście, bardzo oczywiste. W takim razie dlaczego religijne konfrontacje nie były (o ile były w ogóle) takie jawne – dajmy na to – dziesięć lat temu? (Mam tu na myśli filmy/seriale zaliczające się do kultury masowej.) A może chodzi o zdobycie nowych odbiorców i wzrost oglądalności? Albo o prosty sygnał dany gawiedzi, że może chrześcijaństwo/inne religie są przewartościowane? Nie jestem ani filmoznawcą, ani socjologiem. A chętnie bym poczytała o rozkminianiu tego typu rzeczy, o wnioskach, do jakich dochodzą inni ludzie.

Uznałam temat artykułu za ciekawy i jako jego odbiorca miałam pewne oczekiwania. Zostałam rozczarowana i dałam temu rozczarowaniu wyraz. Mam nadzieję, że nie traktujesz tego jako akt agresji.

oczywiscie pod warunkiem ze ktos zna angielski.