Ileż to razy, Drogi Czytelniku, zadawałeś sobie –zwłaszcza po lekturze „Faktów i Mitów” –takie pytanie: czy byłbym dobrym księdzem, gdyby tak na mnie wżyciu padło, gdyby coś się inaczej potoczyło, jakiś przypadek, jakiś traf, nagłe olśnienie, zwane powołaniem?

I co to w ogóle znaczy „dobry ksiądz”? Bo co innego znaczy być „dobrym księdzem” dla parafian, a co innego dla ekscelencji biskupa, a jeszcze co innego –dla Boga. Jeśli On w ogóle istnieje i dodatkowo podobnymi pierdołami się zajmuje.

Nasza psychozabawa (skonstruowana wspólnie z psychoanalitykiem) pomoże Ci odpowiedzieć na to pytanie. Czy byłbyś dobrym, czy złym księdzem, i dla kogo dobrym lub złym? Po przeczytaniu pytania zakreśl tylko jedną odpowiedź –tę, która najbardziej trafia Ci do przekonania i jest najbliższa Twoim zapatrywaniom.

Po dokończeniu zabawy zsumuj punkty (nie oszukuj, przecież i tak nikt oprócz Ciebie nie będzie znał wyniku) i przeczytaj stosowną charakterystykę.

MAREK SZENBORN

1. Na Twoją ewentualną karierę duchownego, a więc na pójście do seminarium, mógłby mieć wpływ:

A–sposób wychowania (rodzina, szkoła, środowisko)

B –ksiądz, który zaraził Cię religijnością i przekonał o powołaniu lub wytłumaczył, że to intratna profesja

C –Bóg, święci, aniołowie itp. byty, które objawiły Ci się we właściwym momencie

D –nikt nie mógłby Cię przekonać do założenia sutanny

2. Czy we wczesnej młodości istotny wpływ na Twój rozwój miały jakieś autorytety:

A–rodzina(ojciec, matka, ktoś ważny w najbliższym otoczeniu)

B – Kościół (katecheta, proboszcz, biskup, papież)

C – szkoła (nauczyciel, trener, koledzy)

D – nie miałeś żadnych autorytetów

3. Czy Twoja sytuacja materialna w młodości była:

A – kiepska

B – przeciętna

C – dobra

D – doskonała

4. Płcią przeciwną zacząłeś interesować się w wieku:

A –12 lat

B –16 lat

C – później

D – w ogóle nie interesowałem się płcią przeciwną

5. Czy w młodości odczuwałeś potrzebę:

A – dominacji nad rówieśnikami, przywództwa

B – poczucia bezpieczeństwa i spokoju

C – przynależności dookreślonej grupy

D – nie odczuwałem żadnej potrzeby aktywności społecznej

6. Czy miałeś w dzieciństwie zwierzątko:

A – nie miałem, ale chciałem mieć

B – chciałem mieć i miałem

C – nie chciałem, ale miałem

D – nie chciałem mieć inie miałem

7. Czy rozumiesz ludzi, którzy się modlą:

A–oczywiście, każdy niech robi to, co uważa za stosowne

B –nie, to zabobon i idiotyzm

C –to zabobon, ale jeśli komuś w czymś to pomaga, to niech się modli

D –oczywiście, modlitwa naprawdę pomaga

8. Czy zdarzyło Ci się modlić:

A–tak, ale tylko w młodości pod presją rodziców

B –czasem, zależnie od sytuacji

C –nigdy

D –często się modlę

9. Czy myślisz o Bogu, że to:

A–byt realny i wszechpotężny

B –byt, dzięki któremu można coś załatwić

C –nie myślę o Bogu w ogóle

D –śmieszny zabobon

10. Pieniądze są dla Ciebie:

A–środkiem do celu

B –celem samym w sobie

C –czymś nieistotnym

D –czymś potrzebnym tylko do tego, by przeżyć

11. Czy oszczędzasz pieniądze:

A–tak, na czarną godzinę

B –tak, na lokacie, bo chcę pomnażać kapitał

C –nie, bo nie bardzo mam z czego

D –nie, w ogóle o tym nie myślę

12. Czy pożyczyłbyś komuś pieniądze:

A–w ostateczności

B –tak

C –tak, ale tylko na jakiś procent

D –nie, nigdy nie pożyczam pieniędzy

13. Czy uważasz, że taca lub kolęda to dobry sposób finansowania Kościoła:

A–nie

B –tak, pod warunkiem pełnej dobrowolności

C –nie, Kościół powinien być finansowany ze specjalnego podatku

D –tak, ale to zbyt mało inie wystarcza

14. Czy przestrzegasz Dekalogu:

A–tak, ale tylko w rozumieniu dobra lub zła

B –tak, ściśle

C –nie, to przestarzałe prawa

D –tak, ale tylko czasem

15. Czy znasz Pismo Święte:

A–tak, doskonale

B –nie, wcale

C –na ile tego wymaga tzw. wiedza ogólna

D –mniej więcej

16. Czy lubisz się stroić:

A–nie

B –tylko na wyjątkowe okazje

C –nie interesuje mnie ubiór

D –tak, bardzo

17. Czy lubisz budzić zainteresowanie, być w centrum uwagi:

A–tak

B –tak, ale tylko wtedy, gdy mam coś ważnego dopowiedzenia

C –nie, nigdy

D –nie, ale muszę

18. Czy lubisz dzieci:

A–tak

B –nie bardzo

C –zdecydowanie nie lubię

D –to zależy, jakie te dzieci są

19. Czy wolisz towarzystwo:

A–dzieci płci męskiej

B –dzieci płci żeńskiej

C –bez różnicy

D –to jest pytanie nie na miejscu

20. Czy jesteś wierzący:

A–nie

B –tak

C –nie wiem

D –jestem agnostykiem

21. Czy Twój stosunek do przełożonych jest:

A–oparty na partnerstwie

B –na strachu

C –staram się nie mieć przełożonych

D –na normalnych relacjach: przełożony–podwładny

22. Czy Twój stosunek do podwładnych cechuje:

A–władczość

B –rzeczowość

C –partnerstwo

D –każdy powinien znać swoje miejsce

23. Czy uważasz, że życie seksualne człowieka:

A–jest jego sprawą

B –powinno podlegać normom kulturowym

C –powinno podlegać normom religijnym

D –powinno podlegać prawnym normom cywilizacji

24. Czy aborcja to:

A–zło w każdej sytuacji

B –osobista sprawa obojga rodziców

C –zło, ale są sytuacje, które ją dopuszczają

D –dopuszczalny środek „antykoncepcyjny”

25. Najbardziej boisz się gniewu:

A–Boga

B –ludzi

C –swoich zwierzchników

D –nikogo i niczego się nie boję

Teraz podlicz punkty, sumując je według następującego klucza:

po 3 punkty za zaznaczenie odpowiedzi 1B, 2B, 3A, 4D, 5A, 6D, 7B, 8C, 9C, 10B, 11B, 12C, 13D, 14D, 15C, 16D, 17A, 18D, 19A, 20A, 21B, 22A, 23C, 24A, 25C;

po 2 punkty za zaznaczenie odpowiedzi 1C, 2A, 3C, 4C, 5D, 6C, 7D, 8A, 9D, 10A, 11A, 12D, 13C, 14B, 15B, 16C, 17D, 18C, 19B, 20C, 21C, 22D, 23B, 24D, 25A;

po 1 punkcie za odpowiedzi 1A, 2C, 3B, 4A, 5B, 6A, 7C, 8D, 9B, 10C, 11D, 12A, 13A, 14C, 15D, 16A, 17C, 18B, 19C, 20D, 21A, 22B, 23D, 24B, 25D;

0 punktów za odpowiedzi 1D, 2D, 3D, 4B, 5C, 6B, 7A, 8B, 9A, 10D, 11C, 12B, 13B, 14A, 15A, 16B, 17B, 18A, 19D, 20B, 21D, 22C, 23A, 24C, 25B.

Od 0 do 35 punktów:

Gdybyś przypadkiem zechciał zostać osobą duchowną, to masz przed sobą pewne perspektywy, ale raczej nie w Polsce i chyba jednak nie w katolicyzmie. Jeśli nawet znalazłbyś jakieś uznanie w oczach Boga –a zatem jego poparcie w ewentualnej karierze –to już na wstępie zostałbyś udupiony przez miejscowego biskupa, który albo sam, albo przy pomocy Twojego proboszcza wyjaśniłby Ci, że sutanna nie jest strojem dla Ciebie. Brak Ci bowiem w tym fachu „przymiotu” podstawowego: bezwzględności i kompletnego nieliczenia się ze zdaniem innych. To znaczy nie potrafisz lekceważyć wszystkich poza przełożonymi –proboszczem, biskupem czy kardynałem. Twoim prawdziwym bogiem nie są pieniądze, a w tym fachu powinny być. Łamiąc codziennie tę podstawową prawdę wiary (Bóg = pieniądz), naraziłbyś się na nieustanne szykany swoich przełożonych i pozostał wikarym po kres swoich dni. Apotem trafiłbyś do katolickiego piekła. O tym, że jesteś bardzo przyzwoitym człowiekiem, nie dowiedzieliby się nawet Twoi parafianie, więc może lepiej spożytkować swój zapał winnej sferze aktywnego służenia bliźnim? Bardzo namawiamy!

Od 36 do 60 punktów:

Cóż, jesteś, bracie, urodzonym konformistą. Nawet nie takim złym człowiekiem, nie do końca przynajmniej, tylko takim, który potrafi przystosować się do każdej sytuacji. I wkażdej mu jest dobrze. Pod warunkiem, że własny interes i własne ego nie doznają zbyt dużego uszczerbku. Jesteś gotowy modlić się do Boga, do biskupa czy wreszcie do kogokolwiek, kogo Ci wskażą, pod warunkiem świętego spokoju i niemartwienia się o jutro. To trochę takie przesypianie życia, no ale jeśli Ci z tym wygodnie… Jakim byłbyś księdzem? To zależy od sytuacji, w jakiej byś się znalazł. Mógłbyś zostać nawet i przyzwoitym, lubianym przez ludzi duszpasterzem –pod warunkiem, że właśnie tego oczekiwaliby od Ciebie Twoi zwierzchnicy. A ponieważ niemal nigdy tak nie bywa, byłbyś jednym z setek proboszczów średniej parafii –usłużnym wobec hierarchii, mało przejmującym się ludzkim losem. Czyli kapłanem na warunki polskie standardowym i modelowym.

Od 61 do 75 punktów:

Nie sądzimy, by jakiś Czytelnik „FiM” mógł zdobyć taką liczbę punktów. Jeśli jednak tyle punktów nazbierałeś, to znaczy, że naszą ZABAWĘ potraktowałeś jako zabawę i dla hecy dawałeś przeciwne odpowiedzi. Bo jeśli nie, to strach pomyśleć, jakim jesteś człowiekiem. I jakim byłbyś „wspaniałym, wręcz urodzonym” księdzem. Posada proboszcza, że o wikarym już nie wspomnimy, to znak, że ktoś się po prostu na Tobie nie poznał. Ty zajdziesz wyżej. Znacznie wyżej. Gdyby tylko

było to możliwe, zostałbyś samym „Bogiem”, podłożywszy świnię swojemu poprzednikowi, ale na razie zadowolisz się posadą biskupa z szansą na arcybiskupstwo, kardynalstwo i prymasostwo. Masz ku temu wszelkie potrzebne przymioty: nie liczysz się z Bogiem, o którym mówisz, za nic masz ludzi, a podwładnych traktujesz wyłącznie jako siłę pociągową. Inna rzecz, że wielu z nich do niczego innego się nie nadaje. Na szczęście takich jak Ty jest w Polsce mniejszość.

Źródło: Fakty i Mity

***

Wyszło mi 35 punktów, czyli na granicy księdza-nieudacznika i księdza przeciętniaka. Powinnam się cieszyć, czy wręcz przeciwnie? To pytanie chyba nie da mi spać dziś w nocy.

Wedle tego testu idealny ksiądz poza stereotypowym zainteresowaniem pieniędzmi i ministrantami ma kilka innych ciekawych cech: Nigdy nie myśli o bogu, “dla którego” pracuje, nie modli się, a modlitwę innych uważa za niezrozumiały idiotyzm, treść swojej świętej księgi zna i przestrzega w stopniu podobnym do szarego obywatela, no i przede wszystkim… jest ateistą.

Ciekawa jestem ile osób czytających Boskiego Ateistę nadaje się na cud-księdza. W końcu wiele z nas może się pochwalić niektórymi z tych przymiotów. I żeby ktoś się nie poczuł nazwany pedofilem, to mam na myśli: niewiarę, niepraktykowanie obrzędów i niezrozumienie dla takich praktyk.

Ramen,
chochlik

Donieśli oni odkryciu w jednej ze stajni młodociannej matki, wraz z nowonarodzonym niemowlakiem. Urzędnicy magistratu w towarzystwie policji dokonali, po przybyciu pod wskazane miejsce, przerażającego odkrycia.

Zastali tam 14-letnię Marię Ś. i jej nowonarodzone dziecko. Noworodek owinięty był w szmaty, a za legowisko służył mu żłób zwierzęcy. W odtransportowaniu matki z dzieckiem do szpitala próbowali czynnie przeszkodzić pracownikom socjalnym niejaki Józef Ś., mieszkaniec Nazaretu, podający się za ojca znalezionego dziecka, wiejscy pracownicy najemni, oraz podejrzanie wyglądający obcokrajowcy, nazywający się “mędrcami” i “królami ze Wschodnich Krain”.

Dopiero zdecydowana postawa policji, która aresztowała demonstrantów, umożliwiła zaprowadzenie porządku.
Obecnie trwa dochodzenie mające na celu sprawdzenia tożsamości obcokrajowców. Zachodzi podejrzenie, iż przebywają oni w Betlejem nielegalnie i w przestępczych celach. Podczas rewizji osobistej podejrzenia te potwierdziły się, gdyż znaleziono w ich posiadaniu znaczne ilości złota oraz substancji odurzających.
Oni sami tłumaczyli mętnie swój pobyt w Betlejem boskimi wskazówkami i astronomicznymi anomaliami. Podejrzane substancje chemiczne przesłano do zbadania do laboratorium. Postawiono im już zarzut posiadania i rozprowadzania substancji odurzających.

W kwesti pochodzenia znalezionego niemowlaka policja nie jest obecnie w stanie udzielić wyczerpującej odpowiedzi. Podający się za jego ojca Józef Ś. jest mężczyzną w średnim wieku i biorąc pod uwagę wiek matki dziecka, władze rozważają wszczęcie przeciwko niemu postępowania karnego z paragrafu o zakazane kontakty z nieletnimi.

Próby przesłuchania najemnych pracowników rolnych, nazywających się “pastuszkami”, nie przyniosły spodziewanych efektów. Znajdują się oni prawdopodobnie pod wpływem alkoholu lub środków odurzających. Ich opowieści o objawiającym im się “skrzydlatym mężczyźnie w długiej, białej koszuli”, który nakazał im udanie się w miejsce narodzin niemowlęcia i złożenie mu hołdu, są tego najlepszym przykładem.

Sama Maria Ś. poddawana jest obecnie badaniom specjalistycznym, mającym na celu ustalenia jej poczytalności.
Stanowczo twierdzi ona, że jest nadal dziewicą, niepotwierdza ojcostwo Józefa Ś. utrzymując że, ojcem jej dziecka jest sam Pan Bóg.
Dodatkowo postawiono jej zarzut narażania swego dziecka na utratę zdrowia poprzez niezabezpieczenie mu odpowiednich warunków bytowych po urodzeniu.

Rzecznik prasowy tutejszego szpitala wydał w tej sprawie specjalne oświadczenie, w którym wyraził swe zaniepokojenie coraz częstszymi przypadkami ciąż wśród nieletnich, gdzie w grę wchodzą narkotyki i wykorzystywanie seksualne przez dorosłych.

Źródło: JoeMonster.pl > Forum
Autor: sharkis

Ameba

W alternatywnym świecie, w którym ludzie nie znają nawet najmniejszej i najbardziej niewinnej blagi, życiowy nieudacznik Mark wymyśla kłamstwo. Wykorzystuje do własnych celów ogromną naiwność ludzi wierzących bezkrytycznie w każde jego słowo.  Zaczyna od drobnych rzeczy, mających pomóc mu w odzyskaniu pracy, a kończy na… raju z darmową willą dla każdego i Wielkim Facecie w Obłokach.

Kiedy matka Marka kona w “Smutnym miejscu dla pozbawionych nadziei staruszków” (nawet tak niewinny eufemizm jak “dom spokojnej starości” jest w tym świecie niedopuszczalny), Mark pociesza ją historią o wiecznej młodości i szczęśliwości w zaświatach.  Prócz umierającej kobiety słyszą to także pielęgniarki i już następnego dnia pod domem Marka zbierają się media i tłum żądny informacji o raju.

Wielki Facet w Obłokach i dziesięć przykazań spisane na kartonach po pizzy [fragment filmu]

Mark staje się sławny i bogaty, ale nie szczęśliwy. Dla ukochanej kobiety wciąż jest zabawnym, małym grubaskiem z zadartym nosem (powtarza mu to ona wielokrotnie) i nie chciałaby żeby jej dzieci odziedziczyły takie geny.

“Było sobie kłamstwo” nie weszło na ekrany polskich kin (hmm hmm hmm, ciekawe dlaczego?), na szczęście dostępne jest już na DVD. Gorąco polecam każdemu ateuszowi (chyba że lubisz głupawe amerykańskie komedie o nastolatkach – to wtedy nie polecam).

***
Sznajper

O ile nie popieram do końca jego wkładu w PRL, to o tyle przez 5 lat czytania jego, jego książek, jego tygodnika, śledzenia wywiadów z nim oraz wtajemniczania się w jego życiorys (niestety, ale z racji kiepsko wyćwiczonej pamięci słabo mi to idzie) doszedłem do słusznego wniosku, którego nikt podważyć nie jest w stanie – ten stary Żyd jest piekielnie zdolnym, inteligentnym i doświadczonym felietonistą a przy odrobinie wprawy byłby doskonałym attaché prasowym polskiej ambasady w Rosji.

Nawiązując do postaci Urbana, trudno nie wspomnieć o tym, że jest on z przekonania ateistą. Ale innym od pozostałych. Słuchając go bądźto czytając dowiemy się, że dla niego religia z całą otoczką, fanatycznymi ateistami jak i również – katoprawicą – jest niczym powietrze. Nie bawi się w Don Kichota polskiego ateizmu. Religię traktuje z obojętnością równą tej, jaką Wy wyrażacie w tej chwili wobec dwutlenku węgla w Waszych pomieszczeniach.

I o ile w wielu kwestiach z J. Urbanem się zgadzam, mam bardzo podobne do niego poglądy, to o tyle z tym konkretnym – już się nie zgadzamy. Nie wpasowuję się również w profilowy wygląd ateisty. Mówiąc “ateista” mamy na myśli osobę, która przeczy istnieniu boga jako takiego. Osoba, która zaprzecza jego istnieniu najogólniej rzecz biorąc.

Otóż – w moim konkretnym wypadku nie do końca tak jest. Owszem – określam się jako ateistę, ale zwykle staram się nieco rozszerzyć tę opinię. Mianowicie zaś – jako chyba jedyny ateista na tym globie wierzę w istnienie boga. I w zasadzie on mi wystarcza.

George Carlin powiedział onegdaj coś w stylu “jakby się tu dobrze rozejrzeć, należy dojść do wniosku, że ktokolwiek tego nie zrobił – spieprzył robotę”. Ja mam podobne wnioski. Choroby, trzęsienia ziemi, wyniszczające wojny (I i II WŚ), broń masowego rażenia (atomowa), Doda i Nergal, przestępstwa, malwersacje finansowe (no, tu nikt mi nie powie, że w polskim Krk nie ma ręki boskiej?) i wiele, wiele innych. To wszystko wina boga. Czy jeżeli bóg (zakładając jego istnienie) pozwalałby na coś takiego, gdyby był faktycznie taki dobrotliwy, miłosierny i opiekuńczy?

Po następne. Bóg jako wcielenie zła wszelakiego, nie zaś szatan, który miał być jedynie nędzną imitacją płaszczyka, pod którym ów bóg przenosi swoje ociekające krwią zamysły wobec heretyków, jest przeze mnie najbardziej znienawidzoną postacią (fikcyjną lub nie) o jakiej kiedykolwiek i ktokolwiek słyszał. Żaden zbrodniarz wojenny, żaden gwałciciel dzieci, żaden seryjny morderaca. Nikt nie zaskarbił sobie u mnie takiej nienawiści na jaką zasłużył sobie u mnie ten dobrotliwy starzec, jakim jest bóg, ponieważ to w imię tego osobnika onegdaj mordowano, szlachtowano i nabijano na pal tysiące, dziesiątki tysięcy jak nie setki tysięcy niewinnych ludzi. I w imię tego osobnika wyniszcza się dzisiaj Polskę. Grabi się jej majątek, robi się wodę z mózgu setkom tysięcy dzieci a przy okazji niszczy im się dzieciństwo. No i wprowadza się absurdalne zapisy w polskim prawie, w tym próbowano uzyskać nieograniczoną kontrolę nad internetem.

Jedyną rzeczą, która mnie ogranicza w uwłaczaniu czci wszechobecnego nie jest moja bojaźń. Tą rzeczą jest polski 196 art. Kodeksu karnego. Podejrzewam, że w żadnym innym cywilizowanym państwie (tzn. tym należącym do Wspólnoty Europejskiej) nie znajdziemy podobnego zapisu. Ten zapis uwłacza nie czci wszeobecnego a mojej własnej, ponieważ nie mogę napisać i powiedzieć publicznie tego, gdzie i co bym mu wepchnął, gdybym go spotkał. Poza tym – skoro bóg jest taki wszechmocny, dlaczego potrzebuje zapisu prawnego, który chroni go. Nie może sam się bronić?  Z drugiej strony – takie groźby nie mają racji bytu z uwagi na to, że fizyka jest nieubłagana. Z pustego i Salomon nie naleje, tak więc – nie da się wsadzić czegoś w coś, czego tak naprawdę nikt nigdy nawet nie widział.

Wracając. Takiego zapisu już na pewno nie znajdziemy w Republice Czeskiej, kraju, który sobie na swoje starcze lata. Zapytacie dlaczego? Ponieważ jest to najbliższy nam sąsiad i zarazem – tylko tutaj szanse na bronienie krzyża przed Pałacem Prezydenckim są mniejsze niż 40%, ponieważ tyle wynosi odsetek Katolików. Pozostałe prawie 60% sprawia, że Czechy stają się Mekką polskiego ateizmu.

Tym razem sytuacja wygląda następująco: szkolny kapelan organizuje przedstawienie, na które zaproszony jest również syn Davida – Seb. Jedyne, czego potrzebuje kaznodzieja, to pisemna zgoda rodzica. Nie wie jeszcze biedak na kogo trafił :D

Drodzy Rodzice/Opiekunowie Seba Thorne’a

W poniedziałek 22 marca, 5 i 6 klasy będą uczestniczyć w przedstawieniu, odbywającym się poza terenem szkoły, w Domu Pamięci Mary Richardson. Podczas przedstawienia wytłumaczone zostanie prawdziwe znaczenie Świąt Wielkanocnych, połączone z występem młodej grupy teatralnej z Grange Uniting Church. Uczniowie muszą mieć przed wyjazdem podpisane zezwolenia. Jeśli udzielasz zgody swojemu dziecku na uczestnictwo w tym przedstawieniu, podpisaną kartkę przynieś do szkoły. Jeśli masz jakieś pytania dotyczące przedstawienia, zadzwoń do mnie (…) lub napisz emaila (…)

Darryl Robinson Szkolny Kapelan

[v] Wyrażam mojemu dziecku zgodę
[ ] Nie wyrażam mojemu dziecku zgody

na uczestniczenie 22 marca 2010 r. w przedstawieniu szkolnym w Domu Pamięci Mary Richardson.

…………………………
Podpis rodzica/opiekuna

Od: David Thorne
Data: Środa, 10 marca 2010, 19:12
Do: Darryl Robinson
Temat: Pozwolenie pisemne

Drogi Darrylu,

Otrzymałem twój druk pisemnego zezwolenia, zawierający, jak mogę jedynie przypuszczać, lewitującego królika, chcącego zrzucić jajko na Jezusa.
Dziękuję za uprzednie zaznaczenie odpowiedniego pola, oszczędzając mi tym samym nie tylko wyboru, ale też narysowania własnej kreski, biegnącej w dół pod kątem 45 stopni, połączonej z o dwadzieścia procent dłuższą kreską, biegnącą pod kątem 45 stopni w górę. Bez twojej asekuracji mógłbym przez pomyłkę narysować kaktusa w czapce.
Jako że ufam w umiejętności mojego potomka do oddzielania faktów od fantazji, cieszę się, że może uczestniczyć w twoim procesie indoktrynacji, pod warunkiem, że wszystkie odniesienia do „Jezusa” zastąpione będą terminem „Rzekomo Magicznego Żyda”.

Z poważaniem, David.

Od: Darryl Robinson
Data: Czwartek, 11 marca 2010, 9:18
Do: David Thorne
Temat: Re: Pozwolenie pisemne

Witaj David

Zaznaczenie w kratce zdarzyło się przez pomyłkę i zauważyłem je dopiero po wydrukowaniu wszystkich. Widziałem przedstawienie – nie indoktrynuje nikogo. To fajna zabawa przedstawiona przez grupkę świetnych dzieciaków. Nie musisz być religijny, aby ci się to podobało. W razie gdybyś miał jakieś obawy, jesteś również mile widziany.

Darryl Robinson, Szkolny Kapłan

Od: David Thorne
Data: Czwartek, 11 marca 2010, 11:02
Do: Darryl Robinson
Temat: Re: Re: Pozwolenie pisemne

Drogi Darrylu,

Dziękuję za miłą ofertę. Będąc niezdolnym do wymyślenia czegokolwiek bardziej ekscytującego od uczestniczenia w twoim wypełnionym zabawą i radością popołudniu, wysiliłem się bardziej i wymyśliłem jakieś czterysta innych rzeczy.
Właściwie to uczestniczyłem kiedyś w przedstawieniu na motywach biblijnych, grając rolę „poirytowanego, że muszę to robić”. Moja scena zawierała motyw ofiarowania małemu plastikowemu Jezusowi roślinki doniczkowej, gdyż nikt nie wiedział, czym jest mirra, stojąc następnie gdzieś pomiędzy „zapomniałem swojego kostiumu, więc mam na sobie ponczo nauczycielki” i „nie za dobrze się czuję”. W kulminacyjnej scenie wystąpił zdenerwowany osiołek z biegunką, zmieniając „nie za dobrze się czuję” w wymiotowanie na tył głowy Marii i system oświetleniowy, zapewniający w żłobku efekt aureoli, powodując jego przegrzanie i podpalenie. Nauczycielka, skrytykowana później za narażanie życia dzieci, gasząc ogień ze zwarcia wiadrem wody, opuściła budynek we łzach, a publiczność w ciszy. Widzieliśmy ją później jedynie raz przez krótką chwilę, kiedy przyszła do szkoły po swoje ponczo.
Ponadto, twoja sugestia odnośnie mojej niewiary jest błędna, gdyż obecnie jestem rozdarty pomiędzy dwoma wierzeniami; o ile obietnica twojego Boga odnośnie wiecznego życia jest bardzo przekonująca, błotny bóg z Papui Nowej Gwinei, Pikkiwoki, obiecuje prosiaczka i tyle kokosów, ile dasz radę udźwignąć.

Z poważaniem, David.

Od: Darryl Robinson
Data: Czwartek, 11 marca 2010, 14:52
Do: David Thorne
Temat: Re: Re: Re: Pozwolenie pisemne

Witaj David

Szkoda byłoby, aby Seb przegapił ważny przekaz o nadziei, jaką niesie historia o zmartwychwstaniu, ale jeśli nie chcesz, aby uczestniczył w poniedziałkowym przedstawieniu, po prostu zaznacz w odpowiednim polu, że nie udzielasz zgody.

Darryl Robinson, Szkolny Kapłan

Od: David Thorne
Data: Czwartek, 11 marca 2010, 17:09
Do: Darryl Robinson
Temat: Re: Re: Re: Re: Pozwolenie pisemne

Drogi Darrylu,

Rozumiem, jak wielkie znaczenie dla twojej religii ma historia o zmartwychwstaniu. Gdybym ja też znał jakiegoś gościa, który został zabity i umieszczony w jaskini, zamkniętej wielkim głazem i odwiedził jaskinie, zastając odsunięty głaz i brak jego ciała, jedyny logiczny wniosek, jaki nasunąłby mi się na myśl, to taki, że powstał z martwych i jest synem Boga. Kiedyś mój przyjaciel Simon został zabrany do szpitala w celu usunięcia wyrostka robaczkowego i kiedy odwiedziłem go następnego dnia, łóżko było puste. Od razu złożyłem mu ofiarę z kozła i spaliłem na jego cześć wiedźmę, ale okazało się, że nie miał żadnego zapalenia, tylko potrzebował porządnie się opróżnić i grał właśnie w domu na swoim Playstation.
Ktoś więc powinien był zapytać „Więc głaz się przesunął a jego nie ma… sprawdził ktoś jego dom?” Zdaję sobie sprawę, że w tamtych czasach nie było jeszcze Playstation, ale jakiś odpowiednik na pewno. Patyk w błocie, czy coś. Ja bym powiedział wtedy „Czy mógłby ktoś sprawdzić, czy Jezus nie siedzi w domu i nie bawi się swoim patykiem w błocie, a jeśli nie, wtedy i tylko wtedy wszyscy przypuścimy, zgodnie z logiką, że powstał z martwych i jest synem Boga”.
Jeśli jednak założymy, że Jezus jest synem Istoty Nieskończonej, która potrafi wszystko, to zapewne posiadał też Playstation. Prawdopodobnie Playstation 7. Ja wiem, że muszę swoim potomkom kupować wszystkie nowe gadżety. Bóg powiedziałby mu pewnie: „Miałem poczekać kolejne dwa tysiące lat, żeby ci to dać, ale skoro byłeś grzeczny… tylko nie mów swojej matce o GTA”.
A tak w ogóle, czy to prawda, że Jezus może zostać dźgnięty mieczem podczas walki i przeżyć, zgodnie z faktem, że może zginąć tylko, jeśli odetnie się mu głowę?

Z poważaniem, David.

Od: Darryl Robinson
Data: Piątek, 12 marca 2010, 10:13
Do: David Thorne
Temat: Re: Re: Re: Re: Re: Pozwolenie pisemne

Nigdzie w Biblii nie ma wzmianki o tym, że Jezus walczył na miecze. Biblijne przypowieści nie dotyczą jedynie samej wiary. Nauczają zasad etyki, które niestety nie są przekazywane w dzisiejszych czasach dzieciom przez ich rodziców.

Darryl Robinson, Szkolny Kapłan

Od: David Thorne
Data: Piątek, 12 marca 2010, 14:23
Do: Darryl Robinson
Temat: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Pozwolenie pisemne

Drogi Darrylu,

Zwróciłeś uwagę na słuszny punkt i doceniam, że wskazujesz tym samym na moje porażki, jako rodzica. Praktykowanie systemu etyki opartego na obietnicy nagrody, w twoim przypadku życia po śmierci, jest zdecydowanie lepsze od praktykowania systemu etyki, opartego na zwykłej przyzwoitości.
Wiele lat temu mieszkałem obok chrześcijanina, Pana Stevensa. Wiadomo było, że jest chrześcijaninem, bo miał naklejkę ryby na swoim Datsunie. Miał zwyczaj machać do nas, dzieciaków, ze swojego okna w łazience, kiedy w gorące letnie dni bawiliśmy się dookoła zraszacza. Nauczyłem się dużo od Pana Stevensa. W większości o chwytach zapaśniczych. Cały trik polega na dobrym naoliwieniu swojego ciała tak, aby druga osoba miała trudności z przytrzymaniem cię. Leżałem często na jego dywanie w pokoju, patrząc na zdjęcia zachodów słońca pod cytatami z psalmów i czekając, aż uwolni mój tors z objęcia nóg.
Twoja praca byłaby łatwiejsza, gdybyś po takim godzinnym kościelnym przedstawieniu tańczących, śpiewających i odprawiających żydowskie sztuki magiczne dzieciaków powiedział im, że to tylko mały posmak tego, jak wygląda piekło, i jeśli nie będą wierzyć w Jezusa, będą musiały na to patrzeć jeszcze raz.
Kiedy chodziłem do szkoły, też musieliśmy uczęszczać na podobne przedstawienia. Zgonieni do sali gimnastycznej, zwiedzeni obietnicą darmowych chipsów, byliśmy przez godzinę atakowani grającymi na gitarach hipisami i tańcem w kolorowych płaszczach z wzrokiem skierowanym gdzieś w górę. Przez to, że był akurat gorący dzień, a klimatyzacja w przepełnionej sali nie działała, jeden z hipisów w kolorowym wdzianku zemdlał w środku przedstawienia i uderzył głową o kant sceny, tryskając krwią na pierwszy rząd dzieciaków, siedzących ze skrzyżowanymi nogami. Nieprzytomny, popuścił także mocz. Było dużo krzyku, przyjechała karetka i wszyscy byli zgodni, że to było najlepsze przedstawienie, jakie widzieli.

Z poważaniem, David.

Od: Darryl Robinson
Data: Piątek, 12 marca 2010, 14:47
Do: David Thorne
Temat: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Pozwolenie pisemne

Witaj David

Nie wiem, co to wszystko ma wspólnego z naszym przedstawieniem. To ważne dla dzieci, aby ich życie było zbalansowane, a duchowość jest w ich życiu ważna tak samo, jak wszystko inne. Jest takie stare powiedzenie, które mówi, że życie bez religii, to życie bez piękna.

Darryl Robinson, Szkolny Kapłan

Od: David Thorne
Data: Piątek, 12 marca 2010, 15:36
Do: Darryl Robinson
Temat: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Pozwolenie pisemne

Drogi Darrylu,

Całkowicie zgadzam się z tym, że balans jest bardzo ważnym składnikiem dziecięcej edukacji. Przyjmuję zatem, że będziesz także organizował przedstawienia, obrazujące ekspansję wszechświata, trwającą od piętnastu miliardów lat, podążając od praatomu, przez Wielki Wybuch, łączenie się cząsteczek, tworzenie galaktyk, formowania planet i ewentualnie życia? Być może twoja grupa zinterpretuje poprzez taniec zachowanie się księżyca Saturna, Hyperiona, roztrzaskanego przez starożytną kolizje i formującego się na nowo, szarpanego przez grawitację Tytana, zachowanie pola grawitacyjnego planety, wspaniałych pierścieni, towarzyszących planet, zmienność Słońca, gwiazd, Drogi Mlecznej, sąsiednich galaktyk… lub nie, zgodnie ze starym powiedzeniem, że nie ma w tym żadnego piękna.
Jako że przedstawienie odbędzie się poza terenem szkoły, zgodnie z faktem, że nielegalne jest prezentowanie średniowiecznej metafizycznej propagandy w publicznych szkołach, rozumiem także, że zgodnie z prawem powinieneś używać tytułu Chrześcijański Ochotnik zamiast Szkolny Kapłan. Takie przypomnienie, które być może przeoczyłeś lub umieściłeś w swojej przepełnionej tacy pt. „fakty, które przestają istnieć, kiedy są ignorowane”.

Z poważaniem, David.

Od: Darryl Robinson
Data: Poniedziałek, 15 marca 2010, 9:22
Do: David Thorne
Temat: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Pozwolenie pisemne

Nie będę tracił więcej swojego cennego czasu, odpowiadając na twoje głupie emaile. Jeśli nie chcesz, aby twoje dziecko uczestniczyło w zabawie, zaznacz to na karcie.

Od: David Thorne
Data: Poniedziałek, 15 marca 2010, 11:04
Do: Darryl Robinson
Temat: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Re: Pozwolenie pisemne

Od: Darryl Robinson
Data: Poniedziałek, 15 marca 2010, 14:11
Do: David Thorne
Temat: Brak tematu

Pomodlę się za ciebie.

Od: David Thorne
Data: Poniedziałek, 15 marca 2010, 14:19
Do: Darryl Robinson
Temat: Re: Brak tematu

Dzięki. Jeśli będzie szansa, wspomnij, że chciałbym Toyotę Prado. Białą. Z ciemnoszarym skórzanym wnętrzem i nawigacją satelitarną.

Z poważaniem, David.

Od: Darryl Robinson
Data: Wtorek, 16 marca 2010, 9:20
Do: David Thorne
Temat: Re: Re: Brak tematu

Mam już dość tego nonsensu. Nie pisz do mnie więcej.

Od: BÓG
Data: Wtorek, 16 marca 2010, 10:18
Do: Darryl Robinson
Temat: Słowo Boże

DARRYL, BÓG Z TEJ STRONY. KUP DAVIDOWI TOYOTĘ PRADO. BIAŁĄ. Z CIEMNOSZARYM SKÓRZANYM WNĘTRZEM I NAWIGACJĄ SATELITARNĄ.

Od: Darryl Robinson
Data: Wtorek, 16 marca 2010, 14:35
Do: BÓG Cc: David Thorne
Temat: Re: Słowo Boże

Mówię poważnie.

Od: BÓG
Data: Wtorek, 16 marca 2010, 14:48
Do: Darryl Robinson
Temat: Re: Re: Słowo Boże

OK.

Źródło: JoeMonster.org

Nie wiem jak Wy, ale ja prawie oplułem monitor :))

Boże, błogosław ateizm
Ameba

Poniżej mała próbka jego możliwości.

Szach i mat, ateiści!

I na koniec perełka:

Boże, błogosław ateizm
Ameba

Święty: – To teraz uważaj babo, będę badał twój intelekt. (…) Powiedz mi, czemu cuda to się objawiają tylko Prawdziwym Ludziom, a nie tym wszystkim doktorom i docentom.

Baba: – Bo te wszystkie doktory i docenty to są same Żydy i Masony!!

Święty: – No dobrze, widzę, że u ciebie intelekt dobrze się sprawuje.

Dziękuję za uwagę :)

Boże, błogosław ateizm
Ameba28

Ach, ten cięty języczek i wschodni akcent ;-)

-

-

Religion – Marcus Brigstocke

Religion 2 – Marcus Brigstocke